عشق کلمه ای بی انتهاست

بریز باده خونریز

delbar9 — Fri, 11 Sep 2009 13:33:18 GMT

بـــریـــز بـاده خون ریز در آن پیـاله که مستـــــــم

بریز تــــا کـه نــدانــــم دراین میانه کــه هستــــم

دگر نه جــام بگیـــــرم نه می به جرعه بنـوشــم

بریز یکـســــره خم را که من رند رطل پـرستـــم

پـــرنـــــــــدهء قـفســم میـل گشت بــاغم نیـســـت

بدام و دانـــهء زلف و آن دو چشــم باده پرستــم

بریز بادهء خون ریـــز در آن پـیــاله کــه مسـتـم

بــریـــز تــا که نــدانـم در ایــن میانـه که هستـم

بـه عاشقی چون من و تـو بــه وه کـــه نشناسی

مراکه صد سروجان را بــه سنـگ تـــو بشکستم

سخــن زیـــاد بــرفـت و صــبـــــوری از دل مــــن

ز بس کــه بــا تو نگفتم ز بـس که بی تو نشستـم

بـــریز بـــاده خون ریــز در آن پـیـــاله کـه مستـم

بــــریـــز تــــا کـه نـدانم در ایــن میانه که هستـم

صبر كن عشق زمين گير شود بعد برو

delbar9 — Fri, 21 Aug 2009 15:27:18 GMT

بـــه كجـــا میـــــــروی ای دوســــت٬ كمــی صبـــــــر بكــــن

صبـــر كـن عشــــق زمین گیــــر شود بعـــــد بـــــــرو

یـــا دل از دیـدن تو سیـــــر شود بعــــد بــــــرو

ای كبــــوتر به كجا٬ قدر دگر صبر بــكـــن

آسمان زیر پــرت پیر شود بعـد بـــرو

تو اگر گریه كنی بغض منم میشكند

خنـده كن عشق نمك گیر شود بعد برو

یـك نفـر حســـرت لبخـند تــــو را میـدارد

صبـــر كن گریـــه بـــه زنجــــیر شود بعد بــرو

خــــواب دیــــدم شبـــــی از راه٬ ســــواری آمــــــد

صبــــــر كــــــــــن خواب بــــــــه تعبــیـــر شود بعـــد برو

دلاویز ترین شعر جهان

delbar9 — Wed, 01 Jul 2009 16:31:18 GMT

از دل افروز ترين روز جهان،

خاطره اي با من هست.

به شما ارزاني :

ســـحــــري بـــود و هـنــــــوز،

گوهر ماه به گيسوي شب آويخته بود .

گـــــــــــــــــــــــل يــــــــــــاس،

عشق در جان هــــوا ريـخـتــــــه بـود .

من به ديــــدار سحر مي رفتم

نفسم بـــــــا نفس ياس درآميخته بـود .

مي گشــودم پــر و مي رفتم و مي گفتم : هاي

بســراي اي دل شـيـــــدا، بـــــســراي

ايــــن دل افـــروزتـــرين روز جهان را بنــــگر

تو دلاويز ترين شعر جهان را بسراي

آسمــــان، يـاس، سحـر، مـــاه، نسيــم٬

روح درجسم جهان ريخته اند،

شـــور و شوق تـــو برانگيختــــه انــد،

تو هم اي مرغك تنها، بسرای

                  همه درهــاي رهائي بستـه ست،

                  تـــــا گشائــي بــه نسيـــم سخني، پنجره اي را،

                  بــــســــــــرای بــــــســــــــــراي

من به دنبال دلاويزترين شعر جهان مي رفتـــم

در افــــــق، پشــــت ســـــراپــرده نـــــور

بــــــــــاغ هاي گــــــل ســـرخ،

شـــاخــــه گستــــــــرده بــــــــه مــهــــر،

غـــنـــچـــه آورده بــــه نــــاز،

دم بــــــــه دم از نــفــــــــــس بــاد سحر؛

غـــنــچــــــه ها مي شد بــــاز

غنـــــچـــه ها مي شــد بـــــاز،

بـــــــــــاغ هــــــــــاي گـــــــل ســــــــــرخ،

بـــــاغ هــــــــاي گل ســــــرخ،

يك گل سرخ درشت از دل دريـــا بـرخاست

چون گل افشاني لبخند تــــو،

در لــــــــحظه شيــــــــريـــــــن شكفتن٬

خـــــــــــورشــــــــــــيـــــــــد٬

چــــــه فــروغي به جهان مي بخشـيــد

چـــــــه شــــــكــــــوهــــــــي

هـــــمـــه عـــالــم به تماشا برخاست

من به دنبال دلاويزترين شعر جهان مي گشتم

دو كـــبــــــــــــــوتــــــــــــر در اوج،

بـــــــــــــال در بـــــــــــال گــــــــذر مي كـــــــردنـــــد

دو صــــــنــــــــوبــــــر در بـــــــاغ،

سر فرا گوش هم آورده به نجوا غزلي مي خواندند

مرغ دريــــائي، بـــا جفت خــود، از ساحل دور

رو نــــهـــــادنـــــــد بــــه دروازه نور

چمن خـــــاطر من نــيـــــز ز جان مايه عشق،

در ســـــــــــــرا پـــــــــــــــــــــرده دل

غـــــنــــچــــــــــه اي مـــــي پـــــــــــــــــرورد،

هــــــــديــــــــــه اي مـــــــــــي آورد

بـــــــرگ هـــــايش كــــــم كــــم بـــاز شـــدند

بـــــــــــــــرگ هـــــا بـــــاز شدنـــــد

يــافـتم٬ يــافتم٬ آن نكته كـــه مي خواستمش

بـــــــا شكوفـــــائي خـــــورشيـــــد و

گـــل افـــشـــانـــي لـــــــبخــــنـــــــد تــــــــــو٬

                            آراســــــــــــتــــــــــــــــــمـــــــــــــــــــــــــــــــش

                            تار و پودش را از خـــوبي و مهــر،

                            خوشـــتـــر از تـافته ياس و سحر بـــــــافته ام

                            دوســـــــــــتــــــــــــــــــــــت دارم را

                            من دلاويــــز تــرين شعر جهـــان يــــــــافته ام

ايــــــــــن گــــل ســـــرخ من است

دامني پر كن ازين گل كه دهي هديه به خلق،

كـــــــه بـــــري خــــانــــــه دشمن

كــــــــــــه فشـــــــــانـــــــي بـــــــــــر دوست

راز خـــــوشــبــخـــتي هـــر كس

بـــــــــــه پــــــــراكــــــــنـــــــــدن اوســــــت

در دل مـــــــردم عـــــــــالـــم، بـــــــه خدا،

نـــــــــور خـــــــواهد پــــــاشـيد،

روح خــــــــــــــواهــــــــد بـــــخـــــشيـــــد

تــــــــــو هــــم، اي خـــــــــــــــوب مــــــــن

ايـــــن نــكتـــــه بــه تكرار بگــو

اين دلاويـــــــزتــــرين شعر جهــــــــان را٬

هــــــــــمـــــــــــــــه وقـــــــــت،

نه به يك بار و به ده بار، كه صد بار بگو

دوســــــتــــــــــم داري را

از مـــــن بــــســـيـــــــــــــار بـــپــــــــرس

دوســـــــتـــــــــت دارم را

بـــــــــــــا مــــــن بســــيــــــــــار بـگـــــو

دوست دارم

delbar9 — Sun, 31 May 2009 19:13:18 GMT

از اینجا به بعد مطالبم برای هیچ کس خاصی گذاشته نمیشه. فقط و فقط برای خودم و

شعرهایی رو که به نظرم زیبا بیاد اینجا میذارم. تمام تلاشمو میکنم که

حداقل ماهی یکبار وبلاگ رو به روز کنم.

موفق باشید همیشه

کیوان

بهترین ترانه رو من از چشمای تو می سازم

توو قمار زنــدگیمون تــو نباشی من می بازم

اگــه بـــاشی در کنــارم با تـو من مالک دنیام

بی خیـال غربت و غم چشم به راه نور فـردام

دوست دارم دوست دارم تووی دنیا تورو دارم

دوست دارم دوست دارم تـوی دنیا تـورو دارم

مثل آسمون که تنها امیدش چند تا ستاره ست

دیدن برق نگاهت واسه من عمر دوباره ست

از سر انــگشت تـــو یعنی قصه خوب نـوازش

هر نــگــاه عـاشق تــو غــزل آبـی خــــواهـش

جاده های مهربونی میگذره از تــوو نگــاهت

روشنـــه شبـــای تـــارم بــا خیال روی مـاهت

I LOVE YOU

كي اشكاتو پاك ميكنه؟

delbar9 — Thu, 30 Apr 2009 19:29:18 GMT

کـی اشکـاتو پاک میکنه شبها که غصه داری

دست رو موهات کی میکشه وقتی منو نداری

شونـهء کی مــرهم هق هقــت میشه دوبـــاره

از کی بهـــونـــه میگیــری شبهای بـی ستاره

برگ ریزونای پاییـز کی چشم براهت نشسته

از جلو پات جمع میکنـه برگای زرد و خسته

کی منـتـظــر می مونه حـتـی شبــــای یلــــدا

تــا خنــده رو لبـات بیاد شب برسه بـه فردا

کـی از سـرود بــارون قصه برات میــسازه

از عاشقی می خـونــه وقـتـی که راه درازه

کی از ستـاره بــارون چشماشو هم میـزاره

نکـنـه ستــاره ای بـیـاد یــاد تو رو نـیــــاره

كـــــــي اشـكـــاتــــو پــــاك مـيــكـنــــــه؟

تووي شهري كه تو نيستي...

delbar9 — Sun, 05 Apr 2009 11:58:18 GMT

آرزومـــه کـــه یـــه لحظـه

روبـــــروی مــن بــایـستی

آخـه قــلــبـــــم نگـرونـــــه

تووی شهری که تو نیستی

تــــو خــیـــــال کــن آدمای

همـه دنـــیــــــا تـووی شهر

تـووی شـهـــر بـی تــو اما

دل مـــن بــــــا هـمـه قــهر

تووی شهری که تو نیستی

همـه جــا رو غــم گــرفته

هـر کجــا رفتی صدام کن

عــزیــــــزم دلــــم گرفـتـه

شـدم اون غــــریبه ای که

تــو نـــبـــاشی نـمـی ارزه

دارم از نـفــس می افـتـــم

مـثـــل یک گـیـــاه هـرزه

شام مهتاب

delbar9 — Thu, 12 Mar 2009 11:25:18 GMT

توو اون شام مهتـــاب کنـــارم نشستــی
     عجب شاخه گل وار بــه پـایــم شکستی

              قلم زد نگاهت بــه نقـش آفـــــــــریـــنی
                   که صورتگری را نـبـــود ایــــن چنـینی

                    پـــریـــــزاد عشقــو، مه آســا کـشیــدی
             خــدا را بـــــه شور تمـــاشــا کـشـیــدی

      تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پــرپــرم من

                       تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بی تاب
               تــا گفتم دلت کو، تو گـفـتــی که دریاب

        قــسم خوردی بر ماه ، که عاشقترینی
تـوو یک جمع عاشق ، تـو صادقتـرینی

همون لحظه ابـری، رخ ماه و آشــفـت
        به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

                گذشت روزگاری از اون لــحظــه نـاب
                       که معراج دل بـود بــه درگـاه مهتـــاب

در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
     تـوو هر شام مهتاب بـه پـایت شکستم

             تو از این شکستن خبـــرداری یـــا نـه
                    هنوز شور عشقــو بـه سر داری یا نه

                     تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
              شکــفتـی و گفتی، از عشق پـرپرم من

     تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بی تاب
تــا گفتـم دلت کو، تــو گفتی که دریاب

                         قسم خـوردی بـر ماه ، که عاشقترینی
               توو یک جمع عاشق ، تــو صـادقترینی

      همـون لحظه ابـری، رخ ماه و آشـفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

هنــوزم تــوو شبهات اگه ماه و داری
     من اون مــاهــو دادم بـه تــو یادگاری

             مـن اون مـــاه و دادم به تــو یادگاری
                       من اون ماه و دادم بــه تــــو یادگاری

به منم ياد بده

delbar9 — Thu, 12 Mar 2009 07:26:18 GMT

یکم از بی رحمیـت به منم یـاد بده بــه منم بگو چطور دلت از سنگ شده

به منم یاد بده که چطور بی دردی که چطور یاد من و تو فراموش کردی

خیلی دوست دارم بدونـم چرا تــو دوستـم نداری

چرا من عاشق می مونم وقتی تو تنهام میزاری

چـــرا منـتـظـر میـشیـنــم تا یه روز بیای دوباره

بـــــه منـــم یــاد بده اینو کــه وفــا فایـــده نداره

به منـم یـاد بـده که فـراموش کنـم شمع احساسمــو دیگـه خــاموش کنــم

شبای من پره از حسرت و تنهایی ولی تــو صــاحـب بهتـــرین شب هــایی

عاشقی سوز درونه

delbar9 — Mon, 23 Feb 2009 09:49:18 GMT

جــــمـــــلــــــه مــــــن عـــــاشـــقـــــم

ایــــــن روزا تــکــــــــراری شـــــــده

یـــــــه بـــــهـــــونـــــــه واســــــــــهء

گــــــذار بــــیـــــکـــــــــاری شــــــده

عـــاشــقــــی گـــم شــده و عشق دیگـه اون هــــویـــت قـــدیــــم رو نــــداره

فـــکـــــر نــکــــن کـــــه عــــاشـــقی

یــک لـــحـــــظــــه خـــیـــره شــــدنه

روز و شــــب نـــــــــالــــــیـــــــــدنه

زود یــــا دیـــــــر خــــــوابــــیـــــدنه

رنگ و زیــبـــایی ملاک عشق نیست

عشقی کــه از رنـگ و زیـبـــایی بیاد

اون عشق نــیــست یـــه نسیم گذرونه

عــــــــاشـــــقــــی ســـــــــوز درونه

............................................ ...........................................

عـــــشــق مثـــل پــر پـــروانـه لطیفه

مـــثــــــل شـبــــنـــــــم پــــــر پــــاکی

مــثـــــل دریـــایـــــی وســیـــــــــــع

ســـر بــــــه زیـــــــر و بـــی دریـــغ

خـیــلـیـــا فـکـــر میـکـنـن که عاشقی

گــفـتــــن جــــمــلـــه دوسـتــــت دارمه

هر کــی رو که دیـدن آب و رنگ داره

زود میگن اون خودشه اون یـــارمــه

دلـــدارمـــه ، نــــور مــاه تــارمـــــه

اون عشق نــیــست یـــه نسیم گذرونه عــــــــاشـــــقــــی ســـــــــوز درونه

غير تو كه دوري از من...

delbar9 — Mon, 26 Jan 2009 09:54:18 GMT

رفتــي و خـاطــــره هاي

تــو نشستــه توو خيـــالم

بي تـو من اسيــر دستــه

آرزوهــاي محـــــالـــــم

يـــاد من نـبــــودي امــا

من بــه يـــاد تـو شكستم

غير تو كه دوري از من

دل بـــه هيچكسي نبستم

هم تــرانه ياد من بــاش

بي بهانه يـــاد من بـاش

وقت بـيـــداري مهتــاب

عاشقـانـــه يـاد من باش

اگه بــاشي بــــا نگاهت

ميــشه از حـادثه رد شد

ميـشه توو آتيش عشقت

گر گـــرفـتـن و بلـد شد

اگــه دوري اگــه نيستي

نفس فـريــاد من بـــاش

تــا ابـــد تـــا تــه دنيــا

تا هميشه يـــاد من باش