می چکه نــم نــم بــــارون
رو تــــــن خیـــس خـیـــــابـون
چقــــــده بـــــــی آشــــیــــــونــــه
طـفـلی گــنـجـیــشک رو ایــــــــــوون
می خــــونـــــــه جــیـک جیـک و نالون
شعــــــر گـــنـــــــدم زار ویــــــرون
نـــمـــی تـــــونـــه پــــر بگـیـره
میـــــون گـــلای گــــلـدون
تک و تنها توی این غربت سرده
کنج سینش انگاری یه کوه درده
اون روزا اون ور کوهها
طفـــلــکی دنــیـایـی داشـتـه
کـنــــج گنـــــدم زار وحــــشی
چشــمــهء پــــر آبـــــی داشـتـــه
حــــالا داغ چـــشــمـهء پـــــیـــــــــر
لــونــــــه کـــــــــرده تــــــو رگـــــاش
بــــــوی گـــــــنــــــــــدم زار و داره
لــحـظـــه لــحــظــه نــفـســـــاش
یــــــادشــه جـفــت قشنـــگش
سـرمیـذاشت روی پـراش
زیـر خلوت گل سرخ
بوسه میزد به لباش
حالا تنها توی این غربت سرده
کنج سینش انگاری یه کوه درده
منم اون گنجشک نالون
از گـــذشتـه ها گریـــزون
پـــــرکـشـیــــدم ز دیــارم
بــه هـوای بــوی بارون
حالا تنها توی این غربت سردم ای رفیق
پر درد توی این سینهء خستم ای رفیق
