بـــریـــز بـاده خون ریز      در آن پیـاله که مستـــــــم

          بریز تــــا کـه نــدانــــم       دراین میانه کــه هستــــم

                   دگر نه جــام بگیـــــرم       نه می به جرعه بنـوشــم

                             بریز یکـســــره خم را       که من رند رطل پـرستـــم

پـــرنـــــــــدهء قـفســم       میـل گشت بــاغم نیـســـت 

          بدام و دانـــهء زلف و       آن دو چشــم باده پرستــم

                    بریز بادهء خون ریـــز       در آن پـیــاله کــه مسـتـم

                             بــریـــز تــا که نــدانـم        در ایــن میانـه که هستـم

بـه عاشقی چون من و       تـو بــه وه کـــه نشناسی

         مراکه صد سروجان را      بــه سنـگ تـــو بشکستم

                    سخــن زیـــاد بــرفـت و      صــبـــــوری از دل مــــن

                              ز بس کــه بــا تو نگفتم      ز بـس که بی تو نشستـم

           بـــریز بـــاده خون ریــز      در آن پـیـــاله کـه مستـم

                         بــــریـــز تــــا کـه نـدانم      در ایــن میانه که هستـم