بـــه كجـــا میـــــــروی ای دوســــت٬ كمــی صبـــــــر بكــــن
صبـــر كـن عشــــق زمین گیــــر شود بعـــــد بـــــــرو
یـــا دل از دیـدن تو سیـــــر شود بعــــد بــــــرو
ای كبــــوتر به كجا٬ قدر دگر صبر بــكـــن
آسمان زیر پرت پـیــر شود بعـد بـــرو
تو اگر گریه كنی بغض منم میشكند
خنـده كن عشق نمك گیر شود بعد برو
یـك نفـر حســـرت لبخـند تــــو را میـدارد
صبـــر كن گریـــه بـــه زنجــــیر شود بعد بــرو
خــــواب دیــــدم شبـــــی از راه٬ ســــواری آمـــــد
صبــــــر كــــــــــن خواب بــــــــه تعبــیـــر شود بعـــد برو
