بازم سلام . یه توضیحی راجع به این شعر بدم ٬ این شعری که گذاشتم رو بارها و بارها شنیدید و در وبلاگهای دیگه دیدید . من این شعر رو خیلی دوست دارم خیلی . برای همین با خودم گفتم چرا نذارمش تو وبم؟ اين شعر رو از هيچ وبلاگي كپي نكردم و نوشتشو خودم داشتم. امیدوارم شما هم دوستش داشته باشین.

  بـي تــو مهتــــاب شبي بـــاز از آن كوچـه گذشتـم

 همه تـــن چشم شدم خيـره بــه دنبـال تـو گشتم

 شوق ديـدار تو لبريز شد از جـام وجودم

 شـدم آن عاشق ديوانــه كـــه بـــودم 

درنهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

بــــــــــاغ صد خــــاطـــره خنــديـــد

عطـــــــر صـــد خـــــاطــــره پـيـچـــيــــد

يادم آمد كه شبي بــا هم از آن کـــوچــه گـذشتـيــم

پـــــــرگشوديـــم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ســـــــاعتــي بــــر لب آن جــــوي نشستيــم

تو همه رازجهان ريخته درچشم سياهت

من همــه محــو تمــاشاي نگــاهت

آسمــــان صــــاف و شـــب آرام

بخـت خنـــــــدان و زمــــــــــان رام 

خـــوشــــه ماه فــــــرو ريختـــه در آب

شـــــاخـــــه ها دست بـــرآورده بـــه مهتاب

شـــــب و صـــحــــــــرا و گــــل و سنــــــــگ

همــــــــه دل داده بـــــــــه آواز شبـــــاهـنـــــگ

يـــــــادم آيــــــــــد  تــــو بــه من گـفـتـــي

از ايــــــــن عـشــق حــــذر كـــــــــن

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تـــو كـــه امـــروز نگــــاهت

بـــــــه نگـــــاهــــي نگــــران است

باش فردا ،‌ كــــه دلت بـــــــا دگران است

تا فراموش كني چندي ٬ ازاين شهر سفر كـــن

بـــــا تــــو گــفــتـــم حـــــذرازعــشق نـــــــدانـم

ســـفــــــر از پـيـش تـــوهـــرگــز نـتـــوانــم

روز اول كــه دل من به تمناي تـو پر زد

چـون كـبـوتـر لب بــام تــو نشستـم،

تــــــو بـــه مـن سنگ زدي من

نــــــــه رميــــدم ، نــــه گسستـم

بـــــــاز گفــتــم كــه تـو صـيـــادي و

مــــــــــــــن آهــــــــــوي دشـــــتــــــــم

تـا به دام تـــو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم

حـــــــــذر از عــــــــشـــــــق نــــــدانـــــــــــم

ســـفـــر از پــيـش تـــــو هرگز نـتـوانم ، نتـوانـــم

اشــــــكــــي ازشـــــاخــــه فـــــــرو ريـــخــــت

مــــرغ شب نـاله ي تـلخي زد و بــگــريخت

اشـــك در چــشــم تــــــو لـــــرزيـــــد

مـــــاه بــــر عـشـق تــــو خـنـديـد

يـادم آيـد كه از تو جوابي نشنيـدم

پــــــاي در دامن انـــــدوه كــشيــــــدم

نــــگـســســتـــــم ، نـــــــــرمــــــــيـــــــدم

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگرهم

نــــه گــــرفـتـي دگر از عاشق آزرده  خبـر هـــــم

نــــه كـنـــي ديــگــــر از آن كـوچـه گـــذر هــم

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

............................................

..................................

      اونکه یه وقتی تنها کسم بـــود

تنـها پنـاه دل بــــی کسم بـــود

     تنهام گذاشتو رفت از کنـــارم

             از درد دوریش من بی قرارم 

  خیــــال میـکردم پیشم میمونه 

          ترانــه عشق واســم می خونه

       خیـــال می کردم یه همزبـونه

نمی دونستم نـــا مهربــــــونه

       بـا اینـکه رفتــه امـــا هنــوزم

از داغ عشقش دارم میــسوزم 

      فکـر و خیـالش همش بــاهامه

              هرجـا که میــرم جلو چشامه

     دلـــم میخواد تـــا دوام بیـارم

            رو درد دوریـش مرهم بـذارم 

        اما نــمیـشه راهی نـــــــدارم

نمی تـــونم مـن طاقت بیــارم