بـــریـــز بـاده خون ریز      در آن پیـاله که مستـــــــم

          بریز تــــا کـه نــدانــــم       دراین میانه کــه هستــــم

                   دگر نه جــام بگیـــــرم       نه می به جرعه بنـوشــم

                             بریز یکـســــره خم را       که من رند رطل پـرستـــم

پـــرنـــــــــدهء قـفســم       میـل گشت بــاغم نیـســـت 

          بدام و دانـــهء زلف و       آن دو چشــم باده پرستــم

                    بریز بادهء خون ریـــز       در آن پـیــاله کــه مسـتـم

                             بــریـــز تــا که نــدانـم        در ایــن میانـه که هستـم

بـه عاشقی چون من و       تـو بــه وه کـــه نشناسی

         مراکه صد سروجان را      بــه سنـگ تـــو بشکستم

                    سخــن زیـــاد بــرفـت و      صــبـــــوری از دل مــــن

                              ز بس کــه بــا تو نگفتم      ز بـس که بی تو نشستـم

           بـــریز بـــاده خون ریــز      در آن پـیـــاله کـه مستـم

                         بــــریـــز تــــا کـه نـدانم      در ایــن میانه که هستـم

 

بـــه كجـــا میـــــــروی ای دوســــت٬ كمــی صبـــــــر بكــــن

    صبـــر كـن عشــــق زمین گیــــر شود بعـــــد بـــــــرو    

     یـــا دل از دیـدن تو سیـــــر شود بعــــد بــــــرو     

   ای كبــــوتر به كجا٬ قدر دگر صبر بــكـــن    

       آسمان زیر پــرت پیر شود بعـد بـــرو      

  تو اگر گریه كنی بغض منم میشكند  

  خنـده كن عشق نمك گیر شود بعد برو  

    یـك نفـر حســـرت لبخـند تــــو را میـدارد     

    صبـــر كن گریـــه بـــه زنجــــیر شود بعد بــرو    

   خــــواب دیــــدم شبـــــی از راه٬ ســــواری آمــــــد   

صبــــــر كــــــــــن خواب بــــــــه تعبــیـــر شود بعـــد برو

از دل افروز ترين روز جهان،

خاطره اي با من هست.

به شما ارزاني :

از اینجا به بعد مطالبم برای هیچ کس خاصی گذاشته نمیشه. فقط و فقط برای خودم و

شعرهایی رو که به نظرم زیبا بیاد اینجا میذارم. تمام تلاشمو میکنم که

حداقل ماهی یکبار وبلاگ رو به روز کنم.

موفق باشید همیشه

کیوان

بهترین ترانه رو من از چشمای تو می سازم      

      توو قمار زنــدگیمون تــو نباشی من می بازم

           اگــه بـــاشی در کنــارم با تـو من مالک دنیام           

                بی خیـال غربت و غم چشم به راه نور فـردام

                     دوست دارم دوست دارم تووی دنیا تورو دارم     

                         دوست دارم دوست دارم تـوی دنیا تـورو دارم

مثل آسمون که تنها امیدش چند تا ستاره ست      

     دیدن برق نگاهت  واسه من عمر دوباره ست

         از سر انــگشت تـــو یعنی قصه خوب نـوازش       

              هر نــگــاه عـاشق تــو غــزل آبـی خــــواهـش

                   جاده های مهربونی  میگذره از تــوو نگــاهت    

                        روشنـــه شبـــای تـــارم بــا خیال روی مـاهت 

                                                 I LOVE YOU

کـی اشکـاتو پاک میکنه شبها که غصه داری

      دست رو موهات کی میکشه وقتی منو نداری

           شونـهء کی مــرهم هق هقــت میشه دوبـــاره  

                 از کی بهـــونـــه میگیــری شبهای بـی ستاره

برگ ریزونای پاییـز کی چشم براهت نشسته 

      از جلو پات جمع میکنـه برگای زرد و خسته

            کی منـتـظــر می مونه حـتـی شبــــای یلــــدا  

                  تــا خنــده رو لبـات بیاد  شب برسه بـه فردا

کـی از سـرود بــارون قصه برات میــسازه 

       از عاشقی می خـونــه وقـتـی که راه درازه

            کی از ستـاره بــارون چشماشو هم میـزاره 

                  نکـنـه ستــاره ای بـیـاد یــاد تو رو نـیــــاره

                                 كـــــــي اشـكـــاتــــو پــــاك مـيــكـنــــــه؟

آرزومـــه کـــه یـــه لحظـه

      روبـــــروی مــن بــایـستی  

          آخـه قــلــبـــــم نگـرونـــــه

              تووی شهری که تو نیستی  

تــــو خــیـــــال کــن آدمای

     همـه دنـــیــــــا تـووی شهر  

         تـووی شـهـــر بـی تــو اما

               دل مـــن بــــــا هـمـه قــهر 

               تووی شهری که تو نیستی     

           همـه جــا رو غــم گــرفته 

     هـر کجــا رفتی صدام کن     

 عــزیــــــزم دلــــم گرفـتـه    

              شـدم اون غــــریبه ای که       

         تــو نـــبـــاشی نـمـی ارزه 

    دارم از نـفــس می افـتـــم      

مـثـــل یک گـیـــاه هـرزه   

توو اون شام مهتـــاب کنـــارم نشستــی
      عجب شاخه گل وار بــه پـایــم شکستی

              قلم زد نگاهت بــه نقـش آفـــــــــریـــنی
                    که صورتگری را نـبـــود ایــــن چنـینی

                    پـــریـــــزاد عشقــو، مه آســا کـشیــدی
             خــدا را بـــــه شور تمـــاشــا کـشـیــدی

      تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پــرپــرم من

                         قسم خـوردی بـر ماه ، که عاشقترینی
               توو یک جمع عاشق ، تــو صـادقترینی

      همـون لحظه ابـری، رخ ماه و آشـفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

هنــوزم تــوو شبهات اگه ماه و داری
     من اون مــاهــو دادم بـه تــو یادگاری

              مـن اون مـــاه و دادم به تــو یادگاری
                       من اون ماه و دادم بــه تــــو یادگاری

   یکم از بی رحمیـت به منم یـاد بده       بــه منم بگو چطور دلت از سنگ شده 

   به منم یاد بده که چطور بی دردی       که چطور یاد من و تو  فراموش کردی

                خیلی دوست دارم بدونـم    چرا تــو دوستـم نداری

               چرا من عاشق می مونم     وقتی تو تنهام میزاری

               چـــرا منـتـظـر میـشیـنــم      تا یه روز بیای دوباره   

               بـــــه منـــم یــاد بده اینو      کــه وفــا فایـــده نداره

   به منـم یـاد بـده که فـراموش کنـم      شمع احساسمــو دیگـه خــاموش کنــم

   شبای من پره از حسرت و تنهایی     ولی تــو صــاحـب بهتـــرین شب هــایی

                                   جــــمـــــلــــــه مــــــن عـــــاشـــقـــــم

                              ایــــــن روزا تــکــــــــراری شـــــــده   

                        یـــــــه بـــــهـــــونـــــــه واســــــــــهء

                 گــــــذار بــــیـــــکـــــــــاری شــــــده

  عـــاشــقــــی گـــم شــده و عشق دیگـه        اون هــــویـــت قـــدیــــم  رو نــــداره

                فـــکـــــر نــکــــن کـــــه عــــاشـــقی

                       یــک لـــحـــــظــــه خـــیـــره شــــدنه  

                              روز و شــــب نـــــــــالــــــیـــــــــدنه 

                                     زود یــــا دیـــــــر خــــــوابــــیـــــدنه

                                       رنگ و زیــبـــایی ملاک عشق نیست  

                           عشقی کــه از رنـگ و زیـبـــایی بیاد

                     اون عشق نــیــست یـــه نسیم گذرونه      

      عــــــــاشـــــقــــی ســـــــــوز درونه

  ............................................         ...........................................

                    عـــــشــق مثـــل پــر پـــروانـه لطیفه  

                         مـــثــــــل شـبــــنـــــــم پــــــر پــــاکی  

                                مــثـــــل دریـــایـــــی  وســیـــــــــــع  

                                      ســـر بــــــه زیـــــــر و بـــی دریـــغ

                                  خـیــلـیـــا فـکـــر میـکـنـن که عاشقی

                            گــفـتــــن جــــمــلـــه دوسـتــــت دارمه

                      هر کــی رو که دیـدن آب و رنگ داره

                  زود میگن اون خودشه اون یـــارمــه

             دلـــدارمـــه ، نــــور مــاه تــارمـــــه

   اون عشق نــیــست یـــه نسیم گذرونه       عــــــــاشـــــقــــی ســـــــــوز درونه

رفتــي و خـاطــــره هاي

       تــو نشستــه توو خيـــالم

      بي تـو من اسيــر دستــه

 آرزوهــاي محـــــالـــــم

        يـــاد من نـبــــودي امــا 

 من بــه يـــاد تـو شكستم 

  غير تو كه دوري از من

         دل بـــه هيچكسي نبستم

هم تــرانه ياد من بــاش 

       بي بهانه يـــاد من بـاش

      وقت بـيـــداري مهتــاب

 عاشقـانـــه يـاد من باش

        اگه بــاشي بــــا نگاهت

 ميــشه از حـادثه رد شد

  ميـشه توو آتيش عشقت

          گر گـــرفـتـن و بلـد شد

اگــه دوري اگــه نيستي

       نفس فـريــاد من بـــاش

      تــا ابـــد تـــا تــه دنيــا

 تا هميشه يـــاد من باش

بـــرايــت مي نـــويـــسم نـــازنـــيـــن امشـب

      كــه خــود خـــوانـــــي و خــــــود دانــــــي

          در ايـــــــن دوري جـــــان فــــــرســـــــــــا

          در ايـن غم ٬ ايـــن سكوت وايـن شب يـلـــدا

       چــه ها بر من گذشت اي جــان جـــانـــانــم

شب يلداي دوري را سحر گـاهان شود آيــا؟

       دلــــت از كــيـــنــه ها خـــالي شود آيـــــا؟

           دلم در آرزويت پر كشد هرگاه و هر بي گاه

           بــه هــــر كــاشانه اي سر مي كشد نا خواه

       در ايــن غم ، ايـن سكوت و ايــــن شب يلدا

نگـــر شاهيــن عشقم شوق پـروازي نــدارد

      دگــر در آسمانـهـا يـــار پــــروازي نــدارد

           پس از تـــو ، ايــن دلـم اميـد فردائـي نـدارد

           نگـــــر اي نـــــــازنـــيــــــــــنــــــــــــــــم

     من در ايــــن غمنـــامـه ام گـــــــويــــــــــم

كــــه دنـبــــــال نشــانــــت راه مي پــويــم

     بـــه هـــر ســـاز صدايت آه مي گـــويـــــم

           كــــلام آخــــرم را من تـمنـا وار مي گويـم

           كــــــــــه در دنـيـــــــا بـــــــدون تـــــــــو

      بــــــــدون آن نــگـــــــــــــاه تـــــــــــــــو

همـــانــنـــــد شنــي در ژرف يك جـــويــم

این شعر رو به در خواست یکی از دوستانم در وبلاگ گذاشتم. مرسی عزیز بابت این شعر

تو را دوست دارم 

نــه آن سان كـه دل مي سپارد به آهنگ باران٬ زمين 

              
تو را دوست دارم   

نــه آن سان كـــه مــــردي پـسنـــدد زنـــي بــــي پـنـــاه

تو را دوست دارم   

به معناي انسان بلند و رفيع ٬ به معناي بودن٬ وسيع

بـــدون نــيـــاز، بــدون هوس، بدون تملك براي نفس

                                   فقط حكم عاشق شدن داده ام به ديوان دل...        

بـــازم از تـو می نویسم  

      روی نـامـه های خیـسـم  

             میریزه اشکای مـرده ام   

                    از رو گونه های خیسم 

می نــویسم کـه بدونی  

       واسه من هنوزهمونی  

              می نـویسم که دوبـاره  

                     بـیــای و پـیشم بمونی

می نـویسم بــاز دوباره   

      سوی نامه هام ٬ ستـاره   

            بـــرای رهـــایـــی مـن  

                  عشق تــو بر من ببـاره 

تو بهاری ٬ ولی مـن یـه کویرم    کاش میـشد از تـو و عشقت بمیــرم   

       تو یه نوری ٬ توی تاریکی قلبم    ای نازنین توو چشم تو٬عشقمو دیدم

   بازم از تـو می نویسم   

       روی گـلبـــرگ شقایق   

              بـازم از تــو مینویسم  

                    از تو و این دل عاشق

                          از گـذشت ایـن دقـایق    

نـفــس تـــلــــخ جــدایــــی   

     منو چشم به راه نشــونــده   

            غــم لـحظـه های بـی تـــو  

                 جـون و بـه لبم رســونــده    

                      دیـگـه طـاقـتـی نـمـونـــده      

                             این دل و بد جور شکونده 

بازم از تو می نویسم    

        بازم از تو می نویسم    

               بازم از تو می نویسم       

                     بازم از تو می نویسم

                            بازم از تو می نویسم

دلـم ز خستـگی ٬ کـنـج سایـه می میـرد...

کسی ز حــال بــدم خبــر نمی گیرد...

بـبـین چگونـه آسمان قلبـم ابریست...

کــه یک قــدم مـانـده به آفـتاب می میرد...

خیـــلی وقـتـه دیگه بارون نزده    

              رنگ عشق به این خیابون نـزده  

                             خیلی وقـتــه ابـری پـرپـر نشده      

                                            دل آسـمـون سـبـک تــر نـشـده

مــه ســرد رو تــن پـنـجـره ها         

                مثـل بغـض تـووی سیـنـه مـنـه

                               ابــر چـشمام پر اشک ای خـدا     

                                             وقـتـشـه دوبـاره بـارون بـزنـه

خیـلی وقـته که دلم برای تو تنگ شده       قلبم از دوری تو بدجوری دلتنگ شده

بعد تو هیچ چیزی دوست داشتنی نیست     

           کــوه غـصه از دلـم رفـتـنــی نـیـســت  

                      حــرف عشق تـو رو من بـا کــی بـگـم           

                                 هـمه حـرفـا کــه آخــه گـفتـنـی نـیست

خیـلی وقـته که دلم برای تو تنگ شده       قلبم از دوری تو بدجوری دلتنگ شده

ماه درمیاد که چی بشه  میخوادعزیزکی بشه  ماه درمیاد چکارکـنه بازآسمونو تارکنه

نمی دونــه تــو هستی بجای اون نـشستـی نمی دونه تو ماهی تو که رفـیـق راهی

عجب حکایتی شده  فکرتـوعادتی شده  که ازسرم نمیره  کـه ازسرم نـمیره

عجب روایتی شده عشقت عبادتی شـده خدا ازم نگیره  خدا ازم نگیره

مــاه درمــیــاد کــه چـی بـشــه  میـخــواد عـزیــز کـی بـشـه

مــاه درمـیـــاد چـکار کـنه   بـاز آسمون رو تار کـنه

نـمی دونــه تــو هستی بجــای اون نـشستــی

نمی دونه تو ماهی تو که رفیق راهی

یه ماه می خواستم که دارم  ای ماه شام تارم

تــــویـــــی رفـیــــق راه مـــــن ای غــنــچه ی بهارم 

مـــاه درمـیــــاد کــــه چــی بـشـــه  مـیـخـواد عزیزکـی بشه  

ماه درمـیـاد چکـارکنـه  باز آسمون رو تــار کـنه نمی دونه تو هستی 

بجای اون نشستی نـمی دونه تو ماهی تو که رفیق راهی عجب حکایتی شده

فــکر تـــو عــادتی شده کـه از سرم نمیره  که از سرم نمیره عـجب روایـتـی شده

....................................... عشقت عبادتی شده  خدا ازم نگیره   خــدا ازم نگیره

توو بارون که رفتی   شبـم زیر و رو شــد   

       یـه بــغـض شکستـه   رفـیــق گـلـــو شـــد

         توو بارون که رفتی     دل بــاغـچه پـژمـرد    

       تــمـــــام وجــــودم     توی آیـنه خط خورد

   هـنـوز وقـتی بارون    توو کـوچه می باره     

دلــم غــصــــه داره    دلــــم بــیـــقــــراره

       نـه شبهـا عاشقانست    نــه رویـــا  قـشنگه    

          دلـــــم بـی تــو خــون    دلــم بــی تـو تنـگه

       یه شب زیر بــارون    کــه چشمم بـــه راه   

   میـبـینم که کـوچـــه    پــر نـــور مـــــــاه

تــو مـاه مـــنی کـه     توو بارون رسیدی    

       امـــیــد مــنی توو    شـــب نـــا امـیــدی

         تــوو بـارون که رفتی   شبـم زیر و رو شد     

       یـه بــغـض شکستـه    رفــیــق گـلــو شــد

   توو بارون که رفتی    دل بـاغچه پـژمــرد    

تــــمــــام وجـــودم    توی آینه خط خورد

      هنــوز وقـتی بارون    توو کوچه می باره   

         دلـــم غـصــه داره      دلـــــم بـیـــقـــراره

       نه شبها عاشقانست      نــه رویــا  قشنـگه    

 دلــم بی تـو خـون      دلـــم بـی تـو تـنـگه

               لالا لالا لالا گل پونه    بیــا که بدون تـــو دل خــون  

                               بیــا کــه بــدون تو تــن خستــم لبـریــز از حس جــنـون

                لالا لالا لالا گل لاله   زنـدگی بی تو واسم محاله    

                                 بیـا از اون وقتی که رفتی این دل داره همش می ناله

گریـــه شــده کـــــار منـــــو غصه شـــده همــدم مـن  

          قـــطره اشک تـوو چشــام شـــده شریـــک غــم مــن

                 خونــه بــدون تــو شـــده مثـل یه زندون سوت و کور   

             من موندم و هق هق واسه خاطـره های جور واجور

        بیـــــا کـــــه بــــا  اومدنـت تــمـوم میـــشه دردای من   

بیــا کـــه وقتــی تــو بــاشی قشنگ میــشه دنیای من

               لالا لالا لالا گل پونه    بیــا که بدون تـــو دل خــون  

 بدون که توو هق هق من جز غم دوری حرفی نیست  

         بــدون دلیـل گـریـه هــام جز بی تو بودن چیزی نیست

              بــرای مــن کــه عــاشقــم عشق هـمیـشــگی تــویـی 

       اونـــکه کنــارش دلــخــوشم فقط تــویی تویـی تـویی

اونکــه کنــارش دلــخـوشم فقط تـویی تویی تویی

               لالا لالا لالا گل پونه    بیــا که بدون تـــو دل خــون  

            این شعر رو برای خودم مینویسم. احساس میکنم وصف حال خودمه

رفیق من سنگ صبورغمهام

         بــه دیـدنـم بیا که خیلی تنهام

                                  هیچکی نمیفهمه چه حالی دارم

                                           چه دنیـای رو بـه زوالـی دارم

مجنـونم و دلزده از لیـلی ها 

           خیلی دلم گرفته از خیلی ها

                                     نمونده از جوونیــام نشونی

                                              پیر شدم پیر تو ای جوونی

 تـنـهای بــی سنـگ صبـور خونــه سـرد و سـوت و کـور

تــوی شبــات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست

اگرچـه هیچکس نیومد سری بـه تنهایـیـت نـزد

اما تو کوه درد باش طاقت بیارو مرد باش

اگر بیای همونجوری که بودی

           کـم میـارن حسودا از حسودی

                                    صدای ســازم همـه جـا پــر شده

                                              هرکی شنیده از خودش بی خوده

اما خـودم پــر شـدم از گلایـه

         هیچی ازم نمونده جز یه سایه 

                               سایه ای که خالی از عشق و امید

                                       همیـشه محتـاج بـه نــور خورشید

                     تـنـهای بــی سنـگ صبـور خونــه سـرد و سـوت و کـور

تــوی شبــات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست

اگرچـه هیچکس نیومد سری بـه تنهایـیـت نـزد

اما تو کوه درد باش طاقت بیارو مرد باش

هنوزم در پی اونم که میشه عاشقش باشم ،مث دریـای من بـاشه منم چون قایقش باشم

            هنوزم در پی اونم که عمری مرهمم باشه 

                                         شریک خنــده و شادی رفیـق ماتــمم باشه 

هنوزم درپی اونم که عشقش سادگیم باشه ،نگــاه های پـرازمهرش پنـاه خستگیم باشه

        میگن جوینده یابندست  ولی پــاهای من خستــست 

                                    من حتی با همین پاها   میرم تا حدی که جا هست

هنوزم درپی اونم که اشکاموروی گونم ،بااون دستای پرمهرش کنه پاک وبگه جونم

      بگه جونم نکن گریه منم اینجام بذار دستاتو تو دستام  

                                  تو احساس منو میخوای منم ای وای تــورو میخوام

خدایاعشق من پاکه درسته عشقی ازخاکه ،منم اون عاشق خاکی که ازعشق تودلچاکه

بازم سلام . یه توضیحی راجع به این شعر بدم ٬ این شعری که گذاشتم رو بارها و بارها شنیدید و در وبلاگهای دیگه دیدید . من این شعر رو خیلی دوست دارم خیلی . برای همین با خودم گفتم چرا نذارمش تو وبم؟ اين شعر رو از هيچ وبلاگي كپي نكردم و نوشتشو خودم داشتم. امیدوارم شما هم دوستش داشته باشین.

  بـي تــو مهتــــاب شبي بـــاز از آن كوچـه گذشتـم

 همه تـــن چشم شدم خيـره بــه دنبـال تـو گشتم

 شوق ديـدار تو لبريز شد از جـام وجودم

 شـدم آن عاشق ديوانــه كـــه بـــودم 

درنهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

بــــــــــاغ صد خــــاطـــره خنــديـــد

عطـــــــر صـــد خـــــاطــــره پـيـچـــيــــد

يادم آمد كه شبي بــا هم از آن کـــوچــه گـذشتـيــم

پـــــــرگشوديـــم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ســـــــاعتــي بــــر لب آن جــــوي نشستيــم

تو همه رازجهان ريخته درچشم سياهت

من همــه محــو تمــاشاي نگــاهت

آسمــــان صــــاف و شـــب آرام

بخـت خنـــــــدان و زمــــــــــان رام 

خـــوشــــه ماه فــــــرو ريختـــه در آب

شـــــاخـــــه ها دست بـــرآورده بـــه مهتاب

شـــــب و صـــحــــــــرا و گــــل و سنــــــــگ

همــــــــه دل داده بـــــــــه آواز شبـــــاهـنـــــگ

يـــــــادم آيــــــــــد  تــــو بــه من گـفـتـــي

از ايــــــــن عـشــق حــــذر كـــــــــن

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تـــو كـــه امـــروز نگــــاهت

بـــــــه نگـــــاهــــي نگــــران است

باش فردا ،‌ كــــه دلت بـــــــا دگران است

تا فراموش كني چندي ٬ ازاين شهر سفر كـــن

بـــــا تــــو گــفــتـــم حـــــذرازعــشق نـــــــدانـم

ســـفــــــر از پـيـش تـــوهـــرگــز نـتـــوانــم

روز اول كــه دل من به تمناي تـو پر زد

چـون كـبـوتـر لب بــام تــو نشستـم،

تــــــو بـــه مـن سنگ زدي من

نــــــــه رميــــدم ، نــــه گسستـم

بـــــــاز گفــتــم كــه تـو صـيـــادي و

مــــــــــــــن آهــــــــــوي دشـــــتــــــــم

تـا به دام تـــو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم

حـــــــــذر از عــــــــشـــــــق نــــــدانـــــــــــم

ســـفـــر از پــيـش تـــــو هرگز نـتـوانم ، نتـوانـــم

اشــــــكــــي ازشـــــاخــــه فـــــــرو ريـــخــــت

مــــرغ شب نـاله ي تـلخي زد و بــگــريخت

اشـــك در چــشــم تــــــو لـــــرزيـــــد

مـــــاه بــــر عـشـق تــــو خـنـديـد

يـادم آيـد كه از تو جوابي نشنيـدم

پــــــاي در دامن انـــــدوه كــشيــــــدم

نــــگـســســتـــــم ، نـــــــــرمــــــــيـــــــدم

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگرهم

نــــه گــــرفـتـي دگر از عاشق آزرده  خبـر هـــــم

نــــه كـنـــي ديــگــــر از آن كـوچـه گـــذر هــم

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

............................................

..................................

      اونکه یه وقتی تنها کسم بـــود

تنـها پنـاه دل بــــی کسم بـــود

     تنهام گذاشتو رفت از کنـــارم

             از درد دوریش من بی قرارم 

  خیــــال میـکردم پیشم میمونه 

          ترانــه عشق واســم می خونه

       خیـــال می کردم یه همزبـونه

نمی دونستم نـــا مهربــــــونه

       بـا اینـکه رفتــه امـــا هنــوزم

از داغ عشقش دارم میــسوزم 

      فکـر و خیـالش همش بــاهامه

              هرجـا که میــرم جلو چشامه

     دلـــم میخواد تـــا دوام بیـارم

            رو درد دوریـش مرهم بـذارم 

        اما نــمیـشه راهی نـــــــدارم

نمی تـــونم مـن طاقت بیــارم 

این شعر مال یکی از دوستانمه که منم با اجازهء خودش ازش استفاده کردم

فوق العادست مگه نه؟

عاشق عاشق تر

نبود در تار و پودش دیـــــدی گفت عاشقه٬  عاشق

***************** نبودش *****************

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه ،  تموم خونه دیدار این خونه

فقط خوابه ، تو که رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره از درو دیوارش غم

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ،  بیا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و  گنجشک  کلاغای

سیاه پوشن ، چراغ خونه  خوابیده  توی  دنیای خاموشی ،   دیگه  ساعت رو

طاقچه شده کارش فراموشی  ، شده کارش فراموشی  ،  دیگه  بارون نمی

باره  اگر چه  ابر سیاه  ،  تو که نیستی  توی  این خونه ،  دیگه  آشفته

بازاریست  ،  تموم  گل ها خشکیدن مثل خار بیابون ها ،  دیگه  از

رنگ و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم که تو می دونی،سرخاک

تو می میرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گیرم

دل از

تو

بزن بـارون كه داغونم   

     جــــنــــون عــــشــــــق در خــونـــــم 

             بــزن پرپر كنم بـارون   

                   كـــــــه عـــمـــرم شد چنــــان مجنـون

                         بزن مست وخمارم كن   

                                 چــــو آتـــيــــشــی بـــه بـــــارم كـــن

بــزن ديـوانــه و مستم    

      بــــــه امـــيــــد تــــــــو بـــنــشستـــم    

            بزن بارون كه دلخونم   

                   مثال لاله وحشی نشون عشق در خونم

                           بزن بارون كه گريونم    

                                   برای چی چشام بازه نمیدونم نمی دونم

 می چکه نــم نــم بــــارون

 رو تــــــن خیـــس خـیـــــابـون

 چقــــــده بـــــــی آشــــیــــــونــــه

 طـفـلی گــنـجـیــشک رو ایــــــــــوون

 می خــــونـــــــه جــیـک جیـک و نالون

 شعــــــر گـــنـــــــدم زار ویــــــرون

 نـــمـــی تـــــونـــه پــــر بگـیـره

 میـــــون گـــلای گــــلـدون

      تک و تنها توی این غربت سرده

            کنج سینش انگاری یه کوه درده

 اون روزا اون ور کوهها

 طفـــلــکی دنــیـایـی داشـتـه

 کـنــــج گنـــــدم زار وحــــشی

 چشــمــهء پــــر آبـــــی داشـتـــه

 حــــالا داغ چـــشــمـهء پـــــیـــــــــر

 لــونــــــه کـــــــــرده تــــــو رگـــــاش

بــــــوی گـــــــنــــــــــدم زار و داره

لــحـظـــه لــحــظــه نــفـســـــاش

یــــــادشــه جـفــت قشنـــگش

سـرمیـذاشت روی پـراش

زیـر خلوت گل سرخ

بوسه میزد به لباش

       حالا تنها توی این غربت سرده

           کنج سینش انگاری یه کوه درده

 منم اون گنجشک نالون

     از گـــذشتـه ها گریـــزون

             پـــــرکـشـیــــدم ز دیــارم

                       بــه هـوای بــوی بارون

حالا تنها توی این غربت سردم  ای رفیق

         پر درد توی این سینهء خستم  ای رفیق

این شعر مال یکی از دوستای گلم که با اجازهء خودش منم ازش استفاده کردم و با کمی تغییرات جزئی تو وبم

میزارمش. خیلی از نوع شعرش خوشم اومد و واقعا حرف دل خیلی هاست. نمیدونم حرف دل تو هم هست؟

می نویسم تا بدونی که شکستم که بریدم

        که دیگه بعد سکوتم که دیگه بعد وداعت

            من کسی رو دل نبستم می نویسم که بدونم

        که چه کردم،چه نکردم،که چه گفتم ،چه نگفتم

     که کجا بــا تــو و بی تو من دلتنگ می مردم

 می نویسم که بدونی که چه کردی، چه کشیدم

   که چه گفتی،چه شنیدم که چه بودی،که چه دیدم

         من ساده ،تــوی رنگی رو چه یگرنگ می دیدم

              وقتی کــه دل رو امانت دست نـا امن تو دادم

        کـه گــرفتی که شکستی کـه ندیدی که گذشتی

  منم هـــر لحظه ی بـا تو همه دنیامو می باختم

    می نـــویسم کـــه بـدونـــم کــه چقدر دنیـا بخیله

         کــــــــه چقــــــــــدر چشــــــاش حســـــــــوده

              کـــــــه همـــــــه هستـــــی و نــیـــستـــیــش

                                          شعـــــــــــر فکــــــــــرای کــبــــــــــــــوده

                                         یییییییییی

طبيبان برسربالين من آهسته مي گفتند

          چه سنگين ميرود اين مرده ازبس آرزو دارد

          وقتی من میگم نمی خوام تو بمونی   دل من میگه بمون با بی زبونی

          من دوست دارم ولی بهت نمی گم   دست سردم و به دست تو نمیدم   

     تو اگه با من باشی قلبت می میره    گرمی قلب تورو دستام می گیره  

 چی میشد اگه تورو زودتر میدیدم    حالا میبینم تورو ولی خیلی دیره 

                              بین ما یـه عالمه راه دراز   دل من باید با این دوری بسازه

               من بهارو توی قصه ها شنیدم   تا حالا صدتـا خـزون سرد و دیــدم  

          تو هنـوز اول ایـن راه درازی     ولی من بــه آخــر جـاده رسیــدم

     تو اگه با من باشی قلبت می میره   گرمی قلب تورو دستام می گیره

 چی میشد اگه تورو زودتر میدیدم   حالا میبینم تورو ولی خیلی دیره

                             بین ما  یه عالمه راه دراز   دل من باید با این دوری بسازه

ديروز...

بازباران با ترانه با گوهرهاي فراوان مي خورد بر بام خانه ...

و اما امروز...

بـــــاز بــــاران بــــــی تــــرانــــــــــــــــه

بـــا تمــــام بـــي کسي هـاي شبـــانــــه

 مي خورد بــــر مـــــرد تــنـــــــها

مي چکــد بـر فـــرش خـانــــــه

بازمي آيـــد صداي چــــک چـــک غــم

بـازماتــم من بـــه پشت شيشه ي تنهايي افتــــــاده

 نمي دانم ٬نمي فهمم کجـاي قطره هاي بـــي کسي زيـبــاست؟

نمي فهمم٬ چرا مردم نمي فهمند که آن کودک٬ که زير ضربه شلاق باران

                         سخت مي لرزد کجاي ذلتش زيباست؟

                                        سلام عزیزان

این مطلب رو از یکی از دوستانم گرفتم. با دقت بخونین و تو زندگی ازش استفاده کنین. به من که خیلی کمک کرده و می کنه امیدوارم برای شمام همینطور باشه.

همه ما وقتی کوچک بوديم مار و پله بازی می کرديم , يادتـه چقدر هيجــان داشت.

می تـــونی تصور کنی دوباره داری بــه اين بازی ادامه می دی ؟ آره تو زنــــدگی

واقعی ! فکر نمی کنـی که زندگی واقعی هــم يــه جــور مار و پله ست ؟ اگه دقت

کرده باشی تـو زنـدگی واقعی , هم مار داريم هم نردبون. بعضی وقتها بايد اونـقـدر

 صبر کنی تــا شش بياری و بتونی بازی رو شروع کنی. شايد سالها زندگی کـنــی

ولی هيچ وقت نتونی شش بيــاری. اين شش می تـونه همون هدف و راهی بــاشه

که توی زندگی ات انتخاب می کنی. شش که آوردی شروع می کنی بـه جلـو رفتـن.

 شايد اولش يک آوردی , يا شايد پنج يا دوباره شش آوردی . نبـايـــد از اينـکه يک

آوردی حالت گرفته شه, نه از اينکه شش آوردی خوشحال باشی , از کجــــا معلوم

بــا همين يک آوردن به نردبون نرسی و شش تو رو ننــدازه تـــوی دهــن مــــاری

 که مجبور شی دوباره از اول شروع کنی؟چه بخوای چه نخوای,سر راهت هم مار

هست هم نردبون , اگــه مار نيشت زد خودتو نبــاز , دوباره می تونی شروع کـنی.
 
۱ ) قانون اين بازی اينه کــه هيــچ وقت از صفحه بيــرون انداخته نمی شی مگـه

خودت بخوای بازی رو نيمه کاره رها کنی .
 
۲ ) شروع کــه کردی بايد تـــا ته بازی رو بری . حالا بستگی به خودت داره کـــه

چقدر اراده ات رو جزم کنی که ادامه بدی .
 
۳ ) ولی اينــو مطمئن بــــاش هر چقـدر هم مارها تو رو نيش بزنن بــاز می تـونی

 به خونه آخر برسی , مهم چه جور رسيدنه . حتی تجربت خیلی بیشتـر میشه و از

تــاس بعدی پخته تر عمل می کنی.
 
اون طرف قضيــه رو هم ببين ممکنه يــه عدد کوچک و نـاقابل مثل يک تـو رو از

 يه نردبون بالا ببره که خيلی جلو بيفتی .ولی باز هم مواظب بــــاش دست و پـــاتو

 گم نکنی چون هنوز هم سر راهت مار هست که نيشت بزنه.
 
4 ) فقط بايد با تحمل و تامل جلو بــری , وقتی هم به خونه آخر رسيدی دمت گـرم,

به يه هدفت جامه عمل پوشانــــدی , پس دوبـــاره تاس رو بنداز که برای رسيــدن

 به هدف ديگه دست به کار شی . حالا ديــدی چـــرا می گــم زندگی مثل مار و پله

می مونه , نمی دونـــم تــو زندگی چند بـار تا حالا مار نيشت زده ولی اميدوارم هر

 بــار نيشت زد دوبـــاره تـاس رو انداخته باشی .می دونم که جا نزدی . می دونــی

 اگــه مار نبــود نـردبون معنی نـداشت ؟ اميدوارم زندگی ات هميشه پر از نردبون

 بـاشه و خودت هم نـــردبون بــاشی واسه ديگران . و ايـن رو هم بـدون که تعـداد

دفعاتــی کـه می تـونی تـاس رو بندازی محدوده . چون همه می خوان تو اين بازی

 شرکت کنن.

سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کني

شايــد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني

 آه باران من سراپاي وجودم آتش است 

 پس بــزن باران بزن شايد تـو خاموشم کني