لالا لالا لالا گل پونه بیــا که بدون تـــو دل خــون
بیــا کــه بــدون تو تــن خستــم لبـریــز از حس جــنـون
لالا لالا لالا گل لاله زنـدگی بی تو واسم محاله
بیـا از اون وقتی که رفتی این دل داره همش می ناله
گریـــه شــده کـــــار منـــــو غصه شـــده همــدم مـن
قـــطره اشک تـوو چشــام شـــده شریـــک غــم مــن
خونــه بــدون تــو شـــده مثـل یه زندون سوت و کور
من موندم و هق هق واسه خاطـره های جور واجور
بیـــــا کـــــه بــــا اومدنـت تــمـوم میـــشه دردای من
بیــا کـــه وقتــی تــو بــاشی قشنگ میــشه دنیای من
لالا لالا لالا گل پونه بیــا که بدون تـــو دل خــون
بیــا کــه بــدون تو تــن خستــم لبـریــز از حس جــنـون
لالا لالا لالا گل لاله زنـدگی بی تو واسم محاله
بیـا از اون وقتی که رفتی این دل داره همش می ناله
بدون که توو هق هق من جز غم دوری حرفی نیست
بــدون دلیـل گـریـه هــام جز بی تو بودن چیزی نیست
بــرای مــن کــه عــاشقــم عشق هـمیـشــگی تــویـی
اونـــکه کنــارش دلــخــوشم فقط تــویی تویـی تـویی
اونکــه کنــارش دلــخـوشم فقط تـویی تویی تویی
لالا لالا لالا گل پونه بیــا که بدون تـــو دل خــون
بیــا کــه بــدون تو تــن خستــم لبـریــز از حس جــنـون
لالا لالا لالا گل لاله زنـدگی بی تو واسم محاله
بیـا از اون وقتی که رفتی این دل داره همش می ناله
این شعر رو برای خودم مینویسم. احساس میکنم وصف حال خودمه
رفیق من سنگ صبورغمهام
بــه دیـدنـم بیا که خیلی تنهام
هیچکی نمیفهمه چه حالی دارم
چه دنیـای رو بـه زوالـی دارم
مجنـونم و دلزده از لیـلی ها
خیلی دلم گرفته از خیلی ها
نمونده از جوونیــام نشونی
پیر شدم پیر تو ای جوونی
تـنـهای بــی سنـگ صبـور خونــه سـرد و سـوت و کـور
تــوی شبــات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست
اگرچـه هیچکس نیومد سری بـه تنهایـیـت نـزد
اما تو کوه درد باش طاقت بیارو مرد باش
اگر بیای همونجوری که بودی
کـم میـارن حسودا از حسودی
صدای ســازم همـه جـا پــر شده
هرکی شنیده از خودش بی خوده
اما خـودم پــر شـدم از گلایـه
هیچی ازم نمونده جز یه سایه
سایه ای که خالی از عشق و امید
همیـشه محتـاج بـه نــور خورشید
تـنـهای بــی سنـگ صبـور خونــه سـرد و سـوت و کـور
تــوی شبــات ستاره نیست موندی و راه چاره نیست
اگرچـه هیچکس نیومد سری بـه تنهایـیـت نـزد
اما تو کوه درد باش طاقت بیارو مرد باش
هنوزم در پی اونم که میشه عاشقش باشم مث دریـای من بـاشه منم چون قایقش باشم
هنوزم در پی اونم که عمری مرهمم باشه
شریک خنــده و شادی رفیـق ماتــمم باشه
هنوزم درپی اونم که عشقش سادگیم باشه نگــاه های پـرازمهرش پنـاه خستگیم باشه
میگن جوینده یابندست ولی پــاهای من خستــست
من حتی با همین پاها میرم تا حدی که جا هست
هنوزم درپی اونم که اشکامو روی گونم با اون دستای پرمهرش کنه پاک و بگه جونم
بگه جونم نکن گریه منم اینجام بذار دستاتو تو دستام
تو احساس منو میخوای منم ای وای تــورو میخوام
خدایا عشق من پاکه درسته عشقی ازخاکه منم اون عاشق خاکی که ازعشق تودل چاکه
بازم سلام . یه توضیحی راجع به این شعر بدم ٬ این شعری که گذاشتم رو بارها و بارها شنیدید و در وبلاگهای دیگه دیدید . من این شعر رو خیلی دوست دارم خیلی . برای همین با خودم گفتم چرا نذارمش تو وبم؟ اين شعر رو از هيچ وبلاگي كپي نكردم و نوشتشو خودم داشتم. امیدوارم شما هم دوستش داشته باشین.
بـي تــو مهتــــاب شبي بـــاز از آن كوچـه گذشتـم
همه تـــن چشم شدم خيـره بــه دنبـال تـو گشتم
شوق ديـدار تو لبريز شد از جـام وجودم
شـدم آن عاشق ديوانــه كـــه بـــودم
درنهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد
بــــــــــاغ صد خــــاطـــره خنــديـــد
عطـــــــر صـــد خـــــاطــــره پـيـچـــيــــد
يادم آمد كه شبي بــا هم از آن کـــوچــه گـذشتـيــم
پـــــــرگشوديـــم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم
ســـــــاعتــي بــــر لب آن جــــوي نشستيــم
تو همه رازجهان ريخته درچشم سياهت
من همــه محــو تمــاشاي نگــاهت
آسمــــان صــــاف و شـــب آرام
بخـت خنـــــــدان و زمــــــــــان رام
خـــوشــــه ماه فــــــرو ريختـــه در آب
شـــــاخـــــه ها دست بـــرآورده بـــه مهتاب
شـــــب و صـــحــــــــرا و گــــل و سنــــــــگ
همــــــــه دل داده بـــــــــه آواز شبـــــاهـنـــــگ
يـــــــادم آيــــــــــد تــــو بــه من گـفـتـــي
از ايــــــــن عـشــق حــــذر كـــــــــن
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن
آب ، آئينه عشق گذران است
تـــو كـــه امـــروز نگــــاهت
بـــــــه نگـــــاهــــي نگــــران است
باش فردا ، كــــه دلت بـــــــا دگران است
تا فراموش كني چندي ٬ ازاين شهر سفر كـــن
بـــــا تــــو گــفــتـــم حـــــذرازعــشق نـــــــدانـم
ســـفــــــر از پـيـش تـــوهـــرگــز نـتـــوانــم
روز اول كــه دل من به تمناي تـو پر زد
چـون كـبـوتـر لب بــام تــو نشستـم،
تــــــو بـــه مـن سنگ زدي من
نــــــــه رميــــدم ، نــــه گسستـم
بـــــــاز گفــتــم كــه تـو صـيـــادي و
مــــــــــــــن آهــــــــــوي دشـــــتــــــــم
تـا به دام تـــو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم
حـــــــــذر از عــــــــشـــــــق نــــــدانـــــــــــم
ســـفـــر از پــيـش تـــــو هرگز نـتـوانم ، نتـوانـــم
اشــــــكــــي ازشـــــاخــــه فـــــــرو ريـــخــــت
مــــرغ شب نـاله ي تـلخي زد و بــگــريخت
اشـــك در چــشــم تــــــو لـــــرزيـــــد
مـــــاه بــــر عـشـق تــــو خـنـديـد
يـادم آيـد كه از تو جوابي نشنيـدم
پــــــاي در دامن انـــــدوه كــشيــــــدم
نــــگـســســتـــــم ، نـــــــــرمــــــــيـــــــدم
رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگرهم
نــــه گــــرفـتـي دگر از عاشق آزرده خبـر هـــــم
نــــه كـنـــي ديــگــــر از آن كـوچـه گـــذر هــم
بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم
............................................
..................................
اونکه یه وقتی تنها کسم بـــود
تنـها پنـاه دل بــــی کسم بـــود
تنهام گذاشتو رفت از کنـــارم
از درد دوریش من بی قرارم
خیــــال میـکردم پیشم میمونه
ترانــه عشق واســم می خونه
خیـــال می کردم یه همزبـونه
نمی دونستم نـــا مهربــــــونه
بـا اینـکه رفتــه امـــا هنــوزم
از داغ عشقش دارم میــسوزم
فکـر و خیـالش همش بــاهامه
هرجـا که میــرم جلو چشامه
دلـــم میخواد تـــا دوام بیـارم
رو درد دوریـش مرهم بـذارم
اما نــمیـشه راهی نـــــــدارم
نمی تـــونم مـن طاقت بیــارم
این شعر مال یکی از دوستانمه که منم با اجازهء خودش ازش استفاده کردم
فوق العادست مگه نه؟
عاشق عاشق تر
نبود در تار و پودش دیـــــدی گفت عاشقه٬ عاشق
***************** نبودش *****************
امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه ، تموم خونه دیدار این خونه
فقط خوابه ، تو که رفتی هوای خونه تب داره ، داره از درو دیوارش غم
عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ، بیا بر گرد تا ازعشقت
نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش
حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و گنجشک کلاغای
سیاه پوشن ، چراغ خونه خوابیده توی دنیای خاموشی ، دیگه ساعت رو
طاقچه شده کارش فراموشی ، شده کارش فراموشی ، دیگه بارون نمی
باره اگر چه ابر سیاه ، تو که نیستی توی این خونه ، دیگه آشفته
بازاریست ، تموم گل ها خشکیدن مثل خار بیابون ها ، دیگه از
رنگ و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت
گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم
گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو
به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری
گفتم که تو می دونی،سرخاک
تو می میرم ، ولی
تا لحظه مردن
نمی گیرم
دل از
تو
بزن بـارون كه داغونم
جــــنــــون عــــشــــــق در خــونـــــم
بــزن پرپر كنم بـارون
كـــــــه عـــمـــرم شد چنــــان مجنـون
بزن مست وخمارم كن
چــــو آتـــيــــشــی بـــه بـــــارم كـــن
بــزن ديـوانــه و مستم
بــــــه امـــيــــد تــــــــو بـــنــشستـــم
بزن بارون كه دلخونم
مثال لاله وحشی نشون عشق در خونم
بزن بارون كه گريونم
برای چی چشام بازه نمیدونم نمی دونم
می چکه نــم نــم بــــارون
رو تــــــن خیـــس خـیـــــابـون
چقــــــده بـــــــی آشــــیــــــونــــه
طـفـلی گــنـجـیــشک رو ایــــــــــوون
می خــــونـــــــه جــیـک جیـک و نالون
شعــــــر گـــنـــــــدم زار ویــــــرون
نـــمـــی تـــــونـــه پــــر بگـیـره
میـــــون گـــلای گــــلـدون
تک و تنها توی این غربت سرده
کنج سینش انگاری یه کوه درده
اون روزا اون ور کوهها
طفـــلــکی دنــیـایـی داشـتـه
کـنــــج گنـــــدم زار وحــــشی
چشــمــهء پــــر آبـــــی داشـتـــه
حــــالا داغ چـــشــمـهء پـــــیـــــــــر
لــونــــــه کـــــــــرده تــــــو رگـــــاش
بــــــوی گـــــــنــــــــــدم زار و داره
لــحـظـــه لــحــظــه نــفـســـــاش
یــــــادشــه جـفــت قشنـــگش
سـرمیـذاشت روی پـراش
زیـر خلوت گل سرخ
بوسه میزد به لباش
حالا تنها توی این غربت سرده
کنج سینش انگاری یه کوه درده
منم اون گنجشک نالون
از گـــذشتـه ها گریـــزون
پـــــرکـشـیــــدم ز دیــارم
بــه هـوای بــوی بارون
حالا تنها توی این غربت سردم ای رفیق
پر درد توی این سینهء خستم ای رفیق
اما نمیدونم چرا همیشه یــه اتفاقی می افته که بــاعث می شه من بیــام و حــــرف بــزنـــــم.
اخیرا به حجم زیادی از وبلاگ های متقلب بر خوردم کــه حالا متـاسفانه یــا خــوشـبــخـتـانــه
همشون از مطالب و عکسها و موزیک وبلاگهای من استفاده کردن٬ بدون ایـنــکـه بــه مــن
چیزی بگن و اجازه ای بگیرن. من اسم این کــــارو مـیــــذارم دزدی شمـا چـی میــذاریــن؟؟؟
اکثرا از مطالب و عکسهای وبلاگ قبلیم کپی کردن. عیـن مطالب مـن بـا هــمــون فــونـــت و
بـا همون رنگ و همون مدلهای نوشته های من. آدرس وبـــلاگ قــبـــلــیـم رو کـه دارین؟؟؟
تـو رو خدا بریـن نگاه کنین. آدرس این وبلاگهای متقلب رو براتون میـذارم برین بـبـــیــنــیــد
خودتـون. حالا یــه سری کــه اسم منم دزدیدن بــا اسم من دارن کـار میکنن و یـــه عــالـــمه
عکس های افتضاحم در لا بـه لای مطالب من گذاشتن. حـالا هـــدف ایــــــن دوست مــا چــی
بوده خدا میدونه. می خواسته منو خراب کنه؟؟
من یــه سوال بــرام پیش اومده اونـم اینکه آیا واقعــا ایـــن عزیزان از خودشون نمی تونـن
ابتکار بـه خرج بــدن و بــا سلیقه خودشون شعر انتخاب کنـن و وبـلاگ راه انــدازی کـنـــن؟
من واسه تمام مطالبی که می نویسم منبــع دارم و تمام تـاریخ هایی کـه مطالـبـمو گــذاشتـم
گواه این مساله است کـه بـرای مطالبـم زحمت کشیدم. اگـر هم مطلبی رو از جـایی نــــوشتم
حتما از صاحبش اجازه گرفتم و در وبم قید کردم که این مطلب مال یکی از دوستانمه.
خب هدفم از گذاشتن این پست این بود که خواستم بگم اگه یه وقتی جایی وبلاگی دیـــدن که
همه یا بعضی از مطالب منو داشت تعجب نکنید و واستون سوال پیش نیاد. مــن فقط و فقط
همین دوتا وبلاگ رو دارم یکی این و دیگری www.delbar.blogfa.com کــــه در
پیوند هام هم هست. من دیگه هیچ وبلاگی ندارم و اگر هم وبلاگی قرار باشه بزنم حتــما در
این وبلاگم معرفی میکنم.
راستی یه چند تا نکته رو بگم اونم اینکه بعضی هارو من رفتـــم و براشون نظر گذاشتــم و
این عزیزان مطالب منو از وبلاگشون حذف کردن که دیگه آدرسشون رو نمیذارم. اما ایــن
عزیزانی که آدرسشون هست هنوز مطالب منو حــذف نکردن. من رفتــم و از نـــوشته های
پیشینشون لینک قسمتی رو براتون گذاشتم کـــه مطالب منم هست. اگه میخواین کل وبشون
رو ببینید آدرس وبشون رو تنها وارد کنین. البتـــه همه اینطوری نیست ولی خـب بعضی ها
دارن.
خب دیگه بیشتر از این حرف نمیزنم اینم آدرس وبلاگهای ............... :
وبلاگ شماره 3 ( آخره وبلاگشو ببینید)
وبلاگ شماره 4 ( حتما صفحه نخستشو ببینید)
وبلاگ شماره 5 ( این یکی دیگه نوبرشه)
وبلاگ شماره 12 ( مطلب منه اما رنگشو تغییر داده)
خدا میدونه چقده دیگه هست و من در جریان نیستم!!!
این شعر مال یکی از دوستای گلم که با اجازهء خودش منم ازش استفاده کردم و با کمی تغییرات جزئی تو وبم
میزارمش. خیلی از نوع شعرش خوشم اومد و واقعا حرف دل خیلی هاست. نمیدونم حرف دل تو هم هست؟
می نویسم تا بدونی که شکستم که بریدم
که دیگه بعد سکوتم که دیگه بعد وداعت
من کسی رو دل نبستم می نویسم که بدونم
که چه کردم،چه نکردم،که چه گفتم ،چه نگفتم
که کجا بــا تــو و بی تو من دلتنگ می مردم
می نویسم که بدونی که چه کردی، چه کشیدم
که چه گفتی،چه شنیدم که چه بودی،که چه دیدم
من ساده ،تــوی رنگی رو چه یگرنگ می دیدم
وقتی کــه دل رو امانت دست نـا امن تو دادم
کـه گــرفتی که شکستی کـه ندیدی که گذشتی
منم هـــر لحظه ی بـا تو همه دنیامو می باختم
می نـــویسم کـــه بـدونـــم کــه چقدر دنیـا بخیله
کــــــــه چقــــــــــدر چشــــــاش حســـــــــوده
کـــــــه همـــــــه هستـــــی و نــیـــستـــیــش
شعـــــــــــر فکــــــــــرای کــبــــــــــــــوده
یییییییییی
طبيبان برسربالين من آهسته مي گفتند
که امشب تا سحراين عاشق دل خسته ميميرد
ز هرجا بگذرد تابوت من غوغا به پاخيزد
چه سنگين ميرود اين مرده ازبس آرزو دارد
وقتی من میگم نمی خوام تو بمونی دل من میگه بمون با بی زبونی
من دوست دارم ولی بهت نمی گم دست سردم و به دست تو نمیدم
تو اگه با من باشی قلبت می میره گرمی قلب تورو دستام می گیره
چی میشد اگه تورو زودتر میدیدم حالا میبینم تورو ولی خیلی دیره
بین ما یـه عالمه راه دراز دل من باید با این دوری بسازه
من بهارو توی قصه ها شنیدم تا حالا صدتـا خـزون سرد و دیــدم
تو هنـوز اول ایـن راه درازی ولی من بــه آخــر جـاده رسیــدم
تو اگه با من باشی قلبت می میره گرمی قلب تورو دستام می گیره
چی میشد اگه تورو زودتر میدیدم حالا میبینم تورو ولی خیلی دیره
بین ما یه عالمه راه دراز دل من باید با این دوری بسازه
ديروز...
بازباران با ترانه با گوهرهاي فراوان مي خورد بر بام خانه ...
و اما امروز...
بـــــاز بــــاران بــــــی تــــرانــــــــــــــــه
بـــا تمــــام بـــي کسي هـاي شبـــانــــه
مي خورد بــــر مـــــرد تــنـــــــها
مي چکــد بـر فـــرش خـانــــــه
بازمي آيـــد صداي چــــک چـــک غــم
بـازماتــم من بـــه پشت شيشه ي تنهايي افتــــــاده
نمي دانم ٬نمي فهمم کجـاي قطره هاي بـــي کسي زيـبــاست؟
نمي فهمم٬ چرا مردم نمي فهمند که آن کودک٬ که زير ضربه شلاق باران
سخت مي لرزد کجاي ذلتش زيباست؟
سلام عزیزان
این مطلب رو از یکی از دوستانم گرفتم. با دقت بخونین و تو زندگی ازش استفاده کنین. به من که خیلی کمک کرده و می کنه امیدوارم برای شمام همینطور باشه.
همه ما وقتی کوچک بوديم مار و پله بازی می کرديم , يادته چقدر هيجان داشت.
می تـــونی تصور کنی دوباره داری بــه اين بازی ادامه می دی ؟ آره تو زندگی
واقعی ! فکر نمی کنـی که زندگی واقعی هــم يــه جــور مار و پله ست ؟ اگه دقت
کرده باشی تـو زنـدگی واقعی , هم مار داريم هم نردبون. بعضی وقتها بايد اونقدر
صبر کنی تــا شش بياری و بتونی بازی رو شروع کنی. شايد سالها زندگی کنی
ولی هيچ وقت نتونی شش بيــاری. اين شش می تـونه همون هدف و راهی باشه
که توی زندگی ات انتخاب می کنی. شش که آوردی شروع می کنی بـه جلو رفتن.
شايد اولش يک آوردی , يا شايد پنج يا دوباره شش آوردی . نبايد از اينکه يک
آوردی حالت گرفته شه, نه از اينکه شش آوردی خوشحال باشی , از کجــا معلوم
بــا همين يک آوردن به نردبون نرسی و شش تو رو ننــدازه تـــوی دهن مــاری
که مجبور شی دوباره از اول شروع کنی؟چه بخوای چه نخوای,سر راهت هم مار
هست هم نردبون , اگــه مار نيشت زد خودتو نباز , دوباره می تونی شروع کنی.
۱ ) قانون اين بازی اينه کــه هيــچ وقت از صفحه بيــرون انداخته نمی شی مگه
خودت بخوای بازی رو نيمه کاره رها کنی .
۲ ) شروع کــه کردی بايد تـــا ته بازی رو بری . حالا بستگی به خودت داره که
چقدر اراده ات رو جزم کنی که ادامه بدی .
۳ ) ولی اينــو مطمئن بــــاش هر چقـدر هم مارها تو رو نيش بزنن باز می تونی
به خونه آخر برسی , مهم چه جور رسيدنه . حتی تجربت خیلی بیشتر میشه و از
تــاس بعدی پخته تر عمل می کنی.
اون طرف قضيــه رو هم ببين ممکنه يــه عدد کوچک و نـاقابل مثل يک تو رو از
يه نردبون بالا ببره که خيلی جلو بيفتی .ولی باز هم مواظب بــــاش دست و پـاتو
گم نکنی چون هنوز هم سر راهت مار هست که نيشت بزنه.
4 ) فقط بايد با تحمل و تامل جلو بــری , وقتی هم به خونه آخر رسيدی دمت گرم,
به يه هدفت جامه عمل پوشانــــدی , پس دوبـــاره تاس رو بنداز که برای رسيدن
به هدف ديگه دست به کار شی . حالا ديــدی چـــرا می گــم زندگی مثل مار و پله
می مونه , نمی دونـــم تــو زندگی چند بـار تا حالا مار نيشت زده ولی اميدوارم هر
بــار نيشت زد دوبـــاره تـاس رو انداخته باشی .می دونم که جا نزدی . می دونی
اگــه مار نبــود نـردبون معنی نـداشت ؟ اميدوارم زندگی ات هميشه پر از نردبون
بـاشه و خودت هم نـــردبون بــاشی واسه ديگران . و ايـن رو هم بـدون که تعداد
دفعاتــی کـه می تـونی تـاس رو بندازی محدوده . چون همه می خوان تو اين بازی
شرکت کنن.
سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کني
شايــد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني
آه باران من سراپاي وجودم آتش است
پس بــزن باران بزن شايد تـو خاموشم کني
سردی ایــن نگاه و بشکـن حاصل سزای ما نیست
تو بمون واسه همیشه این جدایی حق ما نیست
بودن تو آرزومه حتی واسهء یه لحظه
مـــی میـــــرم بــی تـــو
خـــونـدن من یــه بهونــست یـــه سرود عــاشقــانــست
من برات تــرانــه می گم تــا بدونی کــه بــاهـــاتـم
تو خودت دلیل بودنم بی تو شب سحر نمیشه
مــــی میـــــرم بــــی تــــــو
من عشقت رو بـــه همه دنیـــا نــمیـــدم
حتی یـادت رو به کــوه و دریـا نـمـیـــدم
بــــا تــــــو می مــونــم واســه همیـشه
اگـــه دنیـــا بخـواد منـــو تو تنها بمونیم
واست می میــرم جواب دنیــارو میـــدم
بـــا تــــــو می مــونـــم واسـه همیـشه
خاطرات تورو چه خوب چه بد حک می کنم
توی تـنـهایــیــام فقط به تو فکر می کنم
بـــا تــــــو می مــونـــم واســه همیـشه
من عشقت رو بـــه همه دنیـــا نــمیـــدم
حتی یـادت رو به کــوه و دریـا نـمـیـــدم
بــــا تــــــو می مــونــم واســه همیـشه
شبانه های غمگین ، روزای بی ترانه
خواب و سکوت مرداب ، گودالی از بهانه
یک یار بی مروت ، یک اندوه بی پایان
یک مرداب حقیقی ، از اشک برف و باران
اینها همه حکایت ، از درد بی غروبند
از تشنه کامی عشق ، در رفتن تو بودند
ما عاشقان مرداب ، در گودال بهانه
این عشق بی سرانجام ، گم شد ولی چه ها کرد
دریایی دلم را ، مرداب بی صدا کرد
گفتم که خسته ام من ، یکجا قرار من نیست
چون شعله در خروشم ، آرامش دلم کیست
عشق تو را نخواهم ، پس عاشق که هستی
معبود از تو دور است ، خالی از عشق و مستی
قلبت شکسته آری ، چون قلب من شکستی
مرداب غم رها کن ، بالی بزن به فردا
این انتهای عشق است ، جاری شدن به دریا
شب برگ پاییزی پس ازتوقسمت بادم خداحافظ.ولی هرگزنخواهی رفت ازیـادم خداحافظ و این یعنی درانــدوه تو میمیرم دراین تنهایی مطلق که می بندد بــه زنجیـرم وبی تولحظه ای حتی دلم طاقت نمی ارد وبرف ناامیدی برسرم یکریز می بـارد. چگونه بگذرم ازعشق ازدلبستگی هایم؟ چگونه می روی بااینکه می دانی چـه تـنـهایــم؟ خداحافظ توای بانوی شب های غزل خوانی.... خـداحافظ بـه پایان امد این دیوارپنهانی.... خــداحافظ.... بــدون تــوگمان کـردی کــه می مانم.